પોતાને પોતાનામાં જ શોધીએ.
બધાના મનમાં કોઈક ને કોઈક આશાઓ હોય જ છે, કેટલાક સપનાઓ હોય છે. સો, મારી લાઈફ પણ પેલા નોર્મલ એન્જીનીયરીંગ સ્ટુડેંટ્સ છે ને તેવી જ, સાથે સાથે મારા એન્જીનીયરીંગ લેવા પાછળની ઇનસાઇડ સ્ટોરી પણ જબરજસ્ત હતી. લેતા લેવાય તો ગયું એન્જીનીયરીંગ પણ પછી એમ થયું કે ક્યાં સુધી આમ થાય છે એટલે ચલાવીશ, જાણે ઘેટાંબકરાઓનું જૂંડ ના હોય તેવી જ હાલત અમારી છે. એક જ દિશા નક્કી કરીને નીકળવાનું, તેમ બીજાઓ પણ તેની કોપી કરતા ત્યાં સુધી પહોંચી જાય, અને પછી અધ્વચ્ચે આવીને ખબર પડે કે 'સાલું ખોટો રસ્તો પકડાઈ ગયો'. ડિપ્લોમા સુધી તો એમ જ લાગતું હતુ એન્જીનિયરિંગને જેટલું ધિક્કારી શું તેટલું જ તે પાછળ ભાગશે, તેથી જ તો બીજા હઝારોની જેમ આપડે પણ લાઈફ સાથે કોમ્પ્રોમાઈઝ કરીને આપણી જર્નીની શરૂઆત તો કરી જ દીધી, ને પછી ઘણા બધા દૂર આવીને ખબર પડી કે સાલું હું તો એન્જીનીયરીંગ માટે બન્યો જ નથી. ત્યારે થોડું લાગી આવ્યું, એમ લાગ્યું હવે આગળ તો કઈ જ થશે નહીં મારાથી, હું તો લૂઝર છું. કોઈક વાર એમ પણ થયું કે યાર હું નાછૂટકે જ આ બધું કરી રહ્યો છું, સાલું આ મેથ્સ ના મોટા મોટા ફોર્મ્યુંલા ગળે ઉતરતા નહોતા, ટેક્નિકલ નોલેજ ની...