Akkido

"God, અલ્લાહ ઓર ભગવાન, ને બનાયા ઈક ઈન્સાન" "ભગવાન" આખાય જગતમાં ભાગ્યે જ અપવાદરૂપ કોઈક એવું હશે જે આ નામથી પરિચિત ન હોય. ભાગ્યે જ કોઈ એવા નાસ્તિક હશે જે આ શબ્દને ન માનતો હોય, આ શબ્દનો ખરેખર અર્થ ન જાણતો હોય.પરંતુ પરમ પરિચિત પરમાત્મા તો પુથ્વીના કણ કણમાં વ્યાપેલા છે, એમ કહેવામાં આવે છે. તે આ સદીમાં ભલે ન દેખાતા હોય પણ તેઓ ડગલે ને પગલે આપણી સાથે છે તે તો નક્કી જ છે.                 પણ હવે, આપણે જ આપણા જ લોકોએ ભગવાનના પણ ભાગ પાડ્યા છે, ધર્મના નામે આજે ભગવાનને પણ છેતર્યા છે. જગતના પાદંડાથી માંડી ને પર્વતનુ પણ સર્જન કરનાર ભગવાનનો મોલ હવે રૂપિયામાં અંકાતો થયો છે,ભગવાનના પણ ભાવ-તાલ ચાલે છે. તેમણે જ સર્જેલી વસ્તુઓ તેમને જ ધરાવીને માનવી પોતાના સ્વાર્થની માગણીઓ તેમની પાસે કરતો આવ્યો છે. હવે તો એ સર્વશક્તિમાન પરમાત્મા પણ ધર્મના નામે ચાલતા ધતિંગો સામે લાચાર બન્યો હોય એમ લાગે છે.                 આ સદી ના લોકો પણ ગરીબી નહી, પોતાના મજહબ માટે લડે છે, આજે લોકો ભ્રષ્ટ અધિકારીઓને લાઈનમાં ન ઊભા રહેવું પડે અને જલદી કામ પતે ...

મિત્રો તમે સ્ત્રી વગરનાં ઘરની ક્યારેય કલ્પના પણ કરી છે. ઘરને હમેશા ધબકતું રાખવાની કમાન  સ્ત્રીના હાથમાં છે. સ્ત્રીની વ્યાખ્યા તો આપણે કઈ રીતે આપી શકીએ. સાચે જ સ્ત્રી વગરનું જીવન સાવ અધુરું ગણાય છે, તો વિચારો સ્ત્રી વગરનાં ઘરની શું હાલત હશે ?                માણસનાં જીવનનું અવિભાજ્ય અંગ સ્ત્રી છે. કહેવાય છે ને કે શિવ છે ત્યાં શક્તિ છે, રામ છે ત્યાં સિતા છે, કુર્ષ્ણ છે ત્યાં રાધા છે. આમ પુરુષ ડગલે ને પગલે  સ્ત્રીનો સાથ ઝખંતો જ હોય છે. પુરુષના જીવનમાં એવી કઈ વાત છે જે સ્ત્રી સાથે જોડાયેલી ન હોય. જન્મ થયો સ્ત્રી થકી, સંસ્કારો મળ્યા એ પણ સ્ત્રી થકી, ભણતર શિખ્યો સ્ત્રી થકી, નાનપણથી સાથ મળ્યો એ પણ સ્ત્રીનો, મુશ્કેલીઓ સામે લડતા શિખવ્યું એ પણ એક સ્ત્રીએ.                    જીવનરૂપી વરદાન મળ્યું જ્યારે જન્મ આપ્યો એક સ્ત્રીએ જેને આપણે "માં" કહીએ છીએ. આપણને આંગળી પકડીને ચાલતા શીખવ્યું,  સંસ્કારોનું સિંચન કર્યું એ પણ એક સ્ત્રી જેને આપણે "દાદિમા કે બા" કહીએ છીએ. હમેશા આપણી રક્ષા માટે પ્રાર્થનાઓ ...

 20th June 1998 એન્ટ્રી મારી...અને એ એન્ટ્રી પણ એવી ધમાકેદાર. સવારે 6:15 ના ટકોરે જન્મ, એ પણ twins સ્વરુપે. મારી સાથે મારો ભાઈ. actually જન્મ મારો વડોદરામાં થયો હતો. મમ્મી ના કહ્યાં પ્રમાણે એ સવારે ટીવી પર "કરન-અર્જુન" મુવી ચાલતું હતું અને અપવાદ પણ એવો જ કે મમ્મીએ twins ને જન્મ આપ્યો. ત્યાં અડોશપડોશમાં કરન-અર્જુન આવવાની ખબર પડતા જ અનોખો જ માહોલ બની ગયો મામાને ત્યાં.                ત્યાર બાદ અક્ષય અને આકાશ આમ બંનેનું નામકરણ કરવામાં આવ્યું. અમારા જન્મના ત્રણેક મહિના બાદ આકાશની હાલત બગડી અને તેનો શ્વાસ ત્યાં જ થંભી ગયો..But he is always in our hearts. ત્યાર પછી ચાલું થઈ આ જીવન જીવવાની કરામત. મમ્મીના કહેવા પ્રમાણે નાનપણથી જ ધમાલ, તોફાન અને હેરાન કરવામાં અવ્વલ. ધીમે ધીમે બાળપણ તરફ  પગલાં માંડ્યા.. હજીયે મારી ફેમિલીમાં સૌનો માનીતો હો. નાનપણથી જ outdoor activities માં ઘણો જ interest. મને યાદ છે ત્યાં સુધી નાનપણથી જ આકાશે ઉડવાના સપનાં..cricketer બનવાની આશ ને સાથે ઘણું બધું. પણ કહેવાય છે ને કે કેટલાક સપનાંઓ બંધ આખે જોવામાં જ મજા છે..   ...

ભારતીય રેલ્વેમાં મુસાફરી.... એટલે નકકી કરેલ ડેસ્ટીનેશન પર પહોચવા કરતાં તો વધારે જગ્યા મેળવવાની હોડ હોય. ભારતના અને ભારતીયતા દર્શન કરવા હોય તો આપણુ ઇન્ડિયન રેલ્વે બેસ્ટ છે. સૌથી ગરીબ અને સૌથી ઘનીક એક સીટ પર જોવા હોય તો આવો એકાદ દિવસ અને કરો મુસાફરી ભારતીય રેલ્વેમાં.... પાણી ના પાઉચ થી કેરી કાંદા મસાલા વાળી દાળ ગુજરાત બાજુ તો ખુબ ફેમસ છે. સાથે ગુજરાતના કાજુ તરીકે ઓળખાતી ખારી શીગં.          ટ્રેઇનમાં રંગબેરંગી ભારતીયો અને તેમની અલક મલકની વાતો જબરજસ્ત મનોરંજન પુરૂ પાડે છે. ક્યારેક સીટ માટે થતી એ લડાઈઓ જાણે સિવિલ વોર થી કમ નથી.. અને બોસ જ્યારે જગ્યા મળી જાય ત્યારે તો જગ જીત્યા જેવી ફિલીંગ આવે છે. ખરેખરી ભારતીયતાના દર્શન પણ અહીં  ટ્રેઇનમાં જ થાય છે, જગ્યા માટે ચાલતી બોલાબોલી વચ્ચે કયારેક કોઈક યુવાન અથવા તો કોઇક વ્યક્તિ કોઈ  જરૂરિયાતમંદ ને જગ્યાની વ્યવસ્થા કરી આપીને માનવતાનું ઉત્તમ ઉદાહરણ પુરું પાડે છે.. .            ખરેખર માણસના સાચા ધૈર્યની પરીક્ષા તો એ ટીકીટબારી જ લે છે, એક બાજુ પોતાની ટ્રેઇન આવવાનો ટાઇમ થયો હોય અને ...

life is not just about simply leaving, it is all about survive ownself to every stage of lifee.... life કહો જીંદગી કહો કે કહીએ આયુષ્ય, ભલે શબ્દો નો મેળ ન બેસતો હોય, ભલે જીવવામાં પણ  પાછી પાની કરવી પડતી હોય... પણ આ જીંદગી છે ને સાહેબ ઘણું બધું બોલી જાય છે, બોલાવી જાય છે. ક્યારેક આ જીંદગી દોડાવે છે અરે એટલા દોડાવે છે કે સાલું દોડાવી દોડાવી ને જ થકવી દે છે. ક્યારેક તે ચાલતા શીખવે છે, ચાલવું ને ચાલતા શીખવું બંનેમા ફરક તો ઘણો જ છે, ચાલતા શીખવાની વાત આવે ત્યારે કોઈ નો સથવારો તો જોઇએ જ, નાનપણમાં મમ્મીનો ટેકો હોય, પપ્પાની આગંળીઓ હોય અને કોઇક વાર સાથે સરકતી ગાડીઓનો સથવારો હોય વાતનું તાત્પર્ય એટલું જ કે ક્યારેક કઇંક શીખવા માટે કોઇક ને કોઇક ઉદાહરણો તો જરૂરી છે જ ભલે તે જીવંત હોય કે પછી જીવનજરૂરી ચીજવસ્તુઓ, નાની કીડી થી લઈને મોટું વિશાળકાય જહાજ પણ કઇંક ને કઇંક શીખવે છે "આખરે શીખવાનું નામ જ જીદંગી છે."             ક્યારેક જીંદગી એટલા નીચે ધકેલી દે છે ને કે જાણે એ અંધકારમાંથી ઉઠવું જ જાણે અશક્ય લાગે, પણ કહેવાય છે ને કે 'જીંદગી છે ચાલ્યા કરે' જ્યારે આખો સામે અં...

સવારથી સાંજ સુધી નો ટેન્શન આ હા વેકેશન  ! સવારે ઊઠીને ટીફીન કે નાસ્તાનો ડબ્બો ઉઠાવીને ચાલતા થવું,  એક એવી સફર પર જ્યા મન હોય કે ન હોય, જવું ગમતું હોય કે  ન ગમતું હોય, ગમે તેટલી આળસ આવતી હોય તો પણ ત્યાં જવું એ તો ફરજીયાત છે; વાત કરી છે અહીંયા એ ઓફિસની, નાનાથી માંડીને મોટાઓ સુધી કોઈ નોકરી થી કંટાળ્યા હોય છે, કોઈ સ્કૂલ-કોલેજથી. વર્ષના મોટાભાગના દિવસોમાં સવારથી સાંજ સુધી મથવુ, સવારે નવ ના ટકોરે ટીફીન સાથે નિકળવું સાંજે એ ખાલી ડબ્બાઓ સાથે ઘરે આવવું, અને પાછા બીજા દિવસની રાહ જોતાં સુઇ જવું. આવા રૂટીનથી કંટાળેલો માણસ જ્યારે રજાનું નામ સાંભળે ત્યારે તેના મનનો ઉત્સાહ તો સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો હોય છે. સુવર્ણકાળ કહો કે મજાથી જીવવાની એ બે પળો; એ સમયને માણસ ક્યારેય  મીસ કરવા નથી માંગતો...    "વેકેશનની રજા      મનભરીને જીવવાની મજા"   આ વેકેશનના દિવસો ઘણાં જ અદ્ભૂત હોય છે. હોસ્ટેલથી ઘરે આવેલા એ સ્ટુડન્ટ નો હાશકારો તેના હાવભાવ પર જ ઝળકે છે. નાના બાળકો તો વેકેશનની ઘોર તપસ્યામાં જ લીન હોય છે. નાનાથી માંડીનો મોટા સૌ વેકેશનને મનભરીને માણવાની તાકમાં હ...

શું કામ આપણને જે ગમે છે તે કરવા દેવામાં આવતું નથી, નાનપણથી જ આપણને ચાર ચોપડી વચ્ચે ઘેરી લેવામાં આવે છે, હા માની લઇએ કે આપણા વડીલો આપણા માટે સારૂં જ વીચારશે, મારી માટે સારૂં જ હશેને. પરંતુ કેટલીક વાર નજીક એ સબંધી નો દિકરો આ કરે છે, માટે તું પણ એ જ કર; એમા સારૂં કમાવાનું છે, એમાં પૈસા જ પૈસા છે.. આમ બીજાના performanceને જોઈને તેવાં જ નિર્ણયો આપણા પર થોપી દેવામાં આવે છે પરંતુ એ દેખાદેખી નો અર્થ શું? બાળકમાં રહેલી skils નું શું? તેની abilitys નું શું?; સાચે હવે શિક્ષણ પૈસા કમાવવાની પુર્વતૈયારી બની રહ્યુ છે. શાળાઓ તો છે પણ તે સારા બનાવવાનું નહીં પણ, સીલેબસ પુરો કરવા જેટલું જ શિક્ષણ આપે છે. કોલેજોમાં પણ lecture કરતાં તો વધારે Bunk મરાય છે. કોઇક વાર આ Books નો ભાર એટલો બધો લાગે છે ને, ક્યારેક તો બાળકને ખબર નથી કે તેના જન્મતાં પહેલાં જ એ નક્કી થઈ ચૂક્યું હોય છે 'मेरा बेटा तो ईजिनीयर बनेगा, मेरी बेटी तो टीचर ही बनेगी' કોઇક પર એન્જીનીયરીંગ નો થપ્પો લગાવી દેવામાં આવે છે તો કોઇક પર ડોક્ટરીનો, પણ તેની ક્ષમતાઓનો વિચાર કરવામાં આવતો નથી. અને છેલ્લે તે બાળક તેના માતાપિતા અને સ્વજનોની આશાઓ પ...

હવે તો લાગે છે કે માણસ મમ્મી કરતાં વધારે તો મોબાઈલનો થઈ ગયો છે, માણસ પત્ની કરતાં વધારે સમય મોબાઈલ સાથે વિતાવે છે, માણસ પપ્પા કરતાં વધારે વાતો તો મોબાઈલ સાથે કરે છે, એટલું જ નહીં પોતાના સંતાનો કરતાં વધારે તો મોબાઈલને જ સાચવે છે.      મારી બેસ્ટી કે મારા બી.એફ ના ઘરે શું ચાલે છે; શું થયું છે તે મને ચેટ દ્વારા બઘી જ ખબર પડી જાય છે પણ મારા પપ્પા શું કામ ચુપ બેઠા છે શું તેની હું ખબર રાખું છું? ચેટ કરતાં કરતાં મારી ફ્રેન્ડે એના ઘરે બનેલી ડીશ નો ફોટો મોકલ્યો તેને ચાખ્યા વીના જ આપણે તે ડીશં ના વખાણ કરતાં થાકતા નથી, પણ તેની કમ્પેરમાં મમ્મી ની પ્રેમથી બનાવેલી ડીશ માં  આપણે ખામી કાઢવાનું ભુલતા નથી.. "માય ડેડ ઇઝ માય સુપરહીરો" ના સ્ટેટસ તો અપલોડ થાય છે પણ શું સુપરહીરો સાથે બેસવાનો ટાઇમ છે ??? સવારે જાગવથી લઈને રાત્રે સુવા સુધી હાથમાં મોબાઈલ છે, હવે તો કપડાં કરતાં વધારે મહત્વનો મોબાઈલ છે. હાથમાં બુક્સ ની જગ્યાએ મોબાઈલ છે, લાગે છે કે માણસે મોબાઈલ નહીં મા મોબાઈલ એ માણસને બનાવ્યા છે.  હા એ પણ સાચું છે કે મોબાઈલએ માણસની સુખાકારી વધારી છે, પણ એ પણ માનવું પડશે કે મોબા...