જીવનના 21 વર્ષો....

-

        જીવનનું આ અવિરત ચાલતું ચક્ર અને તે જ ઘટમાળના એક પાર્ટ બનીને ફરતા આપડે. by the way, કુદરતનું આવું અદ્દભુત ‘creation’ એટલે માણસ. અને આ માણસ ની લાઈફ ના જુદા જુદા phase જેમ કે બાળક, કિશોર, પુખ્ત વયનો માણસ, અને છેલ્લો વૃદ્ધ. આમ આ માણસ કુદરતે સર્જેલા આ જુદા જુદા અને અદભુત ચક્ર માંથી પસાર થાય છે. પસાર થાય છે એમ નહીં, પણ આપણે સૌ કોઈએ તેમાંથી પસાર તો થવાનું જ છે. 'બાળકનું બાળપણ, યુવાનીનો અદમ્ય ઉત્સાહ, પુખ્તવયની કોઠાસુજ અને છેલ્લે ઘડપણનો અનુભવ અને આ બધાનું combo pack એટલે માણસ. આમ માણસ ની ઘણી બધી વ્યાખ્યાઓ આપડે ઘણા બધા પાસે થી સાંભળતા જ હોઈએ છીએ.
        હું 21 વર્ષનો થઇ ગયો, આ જીવનની એક એવી સફર છે, જ્યાં જિંદગીના 21 વર્ષો કેમ કરતા નીકળી ગયા તેની ખબર જ ના રહી. બાળપણમાં રમકડાંઓ સાથે રમતો માણસ, આજે લોકોની લાગણીઓ સાથે રમતો થઇ ગયો. બાળપણમાં સારા-નરસાનો ભેદ ન સમજતો એ છોકરો આજે જગત આખાને ઓળખી ગયો.  બાળપણમાં પપ્પાના ખભે બેસવાવાળો એમનો એ લાડકાને આજે પપ્પા ને ગળે મળવાનોય ટાઈમ નથી. આમ એ બાળપણ ની સાથે ઘણું ખરું, ઘણું બધું, બદલાતું ગયું. બાળપણમાં સપનાઓ ઘણા બધા હતા, અરે સપનાઓ તો ખૂટતા જ નહોતા પરંતુ અત્યારે છે તેટલી તાકાત પણ નહોતી ને, અત્યાર જેટલું  knowlage પણ નહોતું  ને.  હવે જીવનના આ phase માં સપનાઓ પણ છે, અને તેને પુરા કરવાની તાકાત અને જોશ પણ, પરંતુ તે છતાં આપણે આપણા બાળપણ ને ખુબ જ મિસ કરતા હોઈએ છીએ.
          હું પણ બધાની જેમ મારા બાળપણને ખુબ મિસ કરું છું. ત્યારનો હું અને આજનો હું બન્નેમાં જમીન આસમાનનો ફરક છે. બાળપણમાં નહોતું કોઈ ટેંશન નહોતી કોઈ નોકરી માટેની ભાગદોડ, કે નહોતી કોઈ હરીફાઈ બસ પોતાનામાં જ મસ્ત બનીને ફરતા આપણે. સવારથી સાંજ સુધી ખાવાનું, થોડું ભણવાનું, રમવાનું, અને ઊંઘવાનું જ, બસ આવી જ દિનચર્યા હતી ને આપણા બધાની જ, અને હવે.....! હવે તો આપણને ઊંઘવા માટે પણ કલાકો ગણવા પડે છે. નાનપણમાં મમ્મી પાસે જમવાની વરણાગી કરતા આપડે આજે જમવા માટે મમ્મીના એ હાથ શોધતા હોઈએ છીએ.  નાની વયે ઘર પાસેની એ નાનકડી ગલી માં દોડાદોડી કરતા આપણે, આજે દોડીએ તો છીએ પણ, કોઈ ટ્રેઈન માટે, ક્યારેક બસ માટે અને ક્યારેક જોબ માટે. તો ઘણા આજે પણ દોડે છે પણ એ પેટ ઉતારવા માટે. આપણા નિર્ણયો પણ આપણા મમ્મી પપ્પા જ લેતા ત્યારે સારું હતું, આપણે પોતાની જાતને વધારે સિક્યોર માનતા. અને હવે પોતાના નિર્ણયો જાતે લેવા પડે છે અને તેમાં પણ રિસ્ક તો ખરું જ.  ત્યારે પપ્પાના એક રૂપિયાથી પણ ચહેરા પર એટલી મોટી સ્માઈલ આવી જતી ને, પણ હવે કદાચ એ દસ હજાર પણ આપણને ઓછા પડે છે, હા ત્યારે એટલી બધી જરૂરિયાતો પણ નહોતી ને, કે નહોતી ત્યારે સારા સારા નવા અને મોંઘા કપડાં પહેરીને લોકોને બતાવવાની ઈચ્છા ત્યારે તો એક નાની ચડ્ડી અને ફાટેલી ગંજીથી જ આપણો આખોય દિવસ ક્યાં નીકળી જતો તેની આપણને જ ખબર નહોતી રહેતી. નજીકમાં કોઈક ના લગન હોય અથવા તો હોઈ કોઈક એવો માહોલ, ત્યારે દિલ ખોલીને નાચી લેતા આપણને આજે એક સ્ટેપ પણ સરખો કરવા કોઈ કોરીઓગ્રાફરની જરૂર પડે છે. ત્યારે થયેલા એ ઝગડાઓ ક્યારે 'કાંઈ' અને 'દો' થી ક્યારે પાછા મિત્રતામાં બદલાઈ જતા તેની આપણને જ ખબર નહોતી રહેતી, અને અત્યારે થયેલા ઝઘડાઓ ને પોલીસ કેસ સુધી પહોંચતા વાર નથી લાગતી.  ત્યારે મમ્મીને બાથ ભરીને જોર જોરથી રડી લેતા આપણે આવું કંઈક કરવા જઈએ તો આજુ બાજુ વાળા લોકો ભેગા થઇને કહેશે ..... આને શું થઇ ગયું.....?
બાળપણ એટલે જીવનને જાણવાની અને માણવાની મજા આવી જાય એવો અવસર. બાળપણમાં બધા સાથે સંપીને રહેવાના સંસ્કાર સાથે મોટા થયેલા આપણે આજે '' ઇસ મેં તેરા ઘાંટા, મેરા કુછ ની જાતા'' સુધી ક્યારે પહોંચી ગયા તેની આપણને ખબર જ ના રહી. પરંતુ એ વીતેલો સમય અને ગયેલું બાળપણ ક્યારેય પાછું તો આવવાનું નથી, પરંતુ તે વીતેલી પળો જિંદગીભર સુધી આપણા દિલ અને દિમાગ પર છવાયેલી રહેશે.  














Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

'ઈશ્વરની ઓળખાણ'

-
ધર્મ, અર્થ, કામ અને મોક્ષ ભારતીય સંસ્કૃતિનીના આ ચાર અગત્યનાં અંગો. ભારતીય સંસ્કૃતિ એટલે હજારો વર્ષ જૂની આ સંસ્કૃતિ, ને તેની ભવ્યતા પણ ઉડીને આંખે વળગે તેવી. આવી ભવ્ય સંસ્કૃતિના આપણે સંતાનો તેના કર્મો, વચનો ને વિચારોમાં માનનારા આપણે સૌ. આ સંસ્કૃતિ એટલે વેદ-વેદાંતોની સંસ્કૃતિ, રામ ને કૃષ્ણની સંસ્કૃતિ. પ્રાચીન ભારત અને અર્વાચીન ભારત વચ્ચેનો ભેદ આપણે સૌ કોઈ સારી રીતે જાણીએ છીયે. પરંતુ ભારત અને તેની ભારતીયતા સાવ મરી નથી પરવારી, એ દ્વારિકાધીશ નું ભારત હજીયે આપણા સૌ મા ક્યાંક ને કયાંક જીવીત છે. મારુ જીવન ઈશ્વર ચલાવે છે તે વિચારધારામાં માનનારા આપણે સૌ છીયે. પૃથ્વીના આદિ થી લઈને જે પણ ઘટનાઓ, ફેરફારો થયા છે અને આવનાર સમયમાં થવાના છે તે બધું જ ઈશ્વર ઈચ્છા ને આધીન છે.            ઈશ્વરે આપણને બનાવ્યા, પશુ પંખીઓને જીવ આપ્યો, વૃક્ષોને પણ ચેતના આપી. અને આપણને ગીતા દ્વારા કહ્યું પણ ખરું ममैवांशो जीवलोके। દરેક જીવમાં મારો અંશ છે, હું તમારી પૃથ્વીના કણ કણ માં વ્યાપીત છું. આપણને ખબર છે કે તેમની ઈચ્છા વગર પાંદડુંય હલતું નથી તો પછી સવાલ થાય કે આપણે દુઃખી કેમ થઈએ છીએ, પહેલા પ્રભ...
Read more

સ્ત્રી વગરનું ઘર... !

-
મિત્રો તમે સ્ત્રી વગરનાં ઘરની ક્યારેય કલ્પના પણ કરી છે. ઘરને હમેશા ધબકતું રાખવાની કમાન  સ્ત્રીના હાથમાં છે. સ્ત્રીની વ્યાખ્યા તો આપણે કઈ રીતે આપી શકીએ. સાચે જ સ્ત્રી વગરનું જીવન સાવ અધુરું ગણાય છે, તો વિચારો સ્ત્રી વગરનાં ઘરની શું હાલત હશે ?                માણસનાં જીવનનું અવિભાજ્ય અંગ સ્ત્રી છે. કહેવાય છે ને કે શિવ છે ત્યાં શક્તિ છે, રામ છે ત્યાં સિતા છે, કુર્ષ્ણ છે ત્યાં રાધા છે. આમ પુરુષ ડગલે ને પગલે  સ્ત્રીનો સાથ ઝખંતો જ હોય છે. પુરુષના જીવનમાં એવી કઈ વાત છે જે સ્ત્રી સાથે જોડાયેલી ન હોય. જન્મ થયો સ્ત્રી થકી, સંસ્કારો મળ્યા એ પણ સ્ત્રી થકી, ભણતર શિખ્યો સ્ત્રી થકી, નાનપણથી સાથ મળ્યો એ પણ સ્ત્રીનો, મુશ્કેલીઓ સામે લડતા શિખવ્યું એ પણ એક સ્ત્રીએ.                    જીવનરૂપી વરદાન મળ્યું જ્યારે જન્મ આપ્યો એક સ્ત્રીએ જેને આપણે "માં" કહીએ છીએ. આપણને આંગળી પકડીને ચાલતા શીખવ્યું,  સંસ્કારોનું સિંચન કર્યું એ પણ એક સ્ત્રી જેને આપણે "દાદિમા કે બા" કહીએ છીએ. હમેશા આપણી રક્ષા માટે પ્રાર્થનાઓ ...
Read more

"પપ્પા જ મારા સુપરહિરો"

-
"પપ્પા" પપ્પા શબ્દ જ જાણે આધાંરસ્તભ લાગે. એક એવું વ્યક્તિત્વ કે જેને પડી નથી તહેવારોની, જેને પડી નથી પિત્ઝા, બર્ગર ખાવાની, જેને ટેવ નથી સારૂં સારૂં જમવાની, જેને ટેવ નથી થોડી થોડી વારે photos ક્લિક કરવાની, તેમને ટેવ નથી બીજાઓ પોતાના વિશે શું કહે છે તેને સાંભળીને તેનો જવાબ આપવાની. તેમને ખબર છે તેમની જવાબદારીઓ, આપણાં આખાય ઘરને ધબકતું રાખવાનુ કામ કરે છે તે પપ્પા. કદાચ પોતાના ઉપર ગમે તેવી અને ગમે તેટલી મુશ્કેલીઓ આવી પડે, તેને હસતાં મોઢે સહન કરવાની તાકાત ખાલી એમનામાં જ છે, ગમે તેવી પરિસ્થિતિ સામે ટકી રહેવાનો ગજબનો જાદુ છે એમનામાં, મોંઘવારી સામે ટકી રહેવાની આવડત છે એમનામાં. તેમાં પણ આખાય દિવસનો થાક ન તડકો ન વરસાદ ન છાયો જોયાં વીના 15×7 ઉભાં પગે કામ કરવું અને એ પણ પોતાના સ્વાર્થ માટે તો નહીં જ,  only આપણે શાહીઠાઠથી રહી શકીએ એ માટે ! ખિસ્સામાં પોતાના માટે સારા કપડાં લેવાના પૈસા કદાચ ના હોય, પણ આપણને તે ક્યારેય ન નઇ પાડે. કદાચ તે ફાટેલા કપડાં પહેરીને ચલાવી લેશે, પણ આપણને તે ક્યારેય ફાટેલા કપડાં નઇ પહેરવા દે. સમસ્યાઓ એટલી હદે વધી જતી હોય ત્યારે કોઇક ખુણામાં એકલા બેસીને રડી લેશે, પણ ...
Read more